• Sinds 2001 wijdt Bard Sloven (1978 Ouderkerk a/d Amstel) zich volledig aan het schilderen. Zijn werk ontstaat in reeksen, waarin hij thematische en beeldende vragen vanuit verschillende invalshoeken onderzoekt. Deze seriematige benadering stelt hem in staat om de inhoudelijke gelaagdheid en de visuele variatie van een onderwerp uit te diepen.

1996-2001 HKU Autonoom Utrecht

1991-1996 Grafisch Lyceum Utrecht

 
thumbnail_Bard Sloven

Over het werk

Over de serie Dialoog.

In de serie Dialoog staat de relatie tussen twee elementen op één doek centraal. Dat kunnen twee mensen zijn, een figuur en zijn of haar schaduw, of ogenschijnlijk alledaagse objecten zoals stoelen en tafels. Wat hen verbindt, is een visuele of thematische interactie. 

Voor de eerste keer in het oeuvre treden mensfiguren expliciet naar voren. In sobere en zorgvuldig gecomponeerde scènes lijken zij verwikkeld in een  gesprek: met elkaar, met hun omgeving, hun schaduw of met zichzelf. De werken roepen een suggestie van narratief op, zonder dat er sprake is van een eenduidig verhaal. 

Ook objecten krijgen in deze serie een andere rol. Door hun plaatsing, onderlinge verhouding en schaduwwerking ontstaat er een subtiele spanning. Tafels en stoelen lijken zich tot elkaar te verhouden alsof er sprake is van een innerlijke logica of interactie. Deze aanpak geeft het werk een lichte, maar nadrukkelijke verschuiving richting het animistische: dingen lijken bezield, zonder dat ze hun alledaagsheid verliezen.

Alle scènes in Dialoog zijn in Slovens atelier geënsceneerd. Door objecten, lichtval en compositie zorgvuldig te ordenen, creëert hij situaties die uitnodigen tot observatie en reflectie. Het werkproces is intuïtief én onderzoekend: een spel tussen bewuste keuzes, toevallige vondsten en associatieve verbanden.

De serie Dialoog is nog in ontwikkeling. Dagelijks werkt Sloven aan zijn beelden, betekenis en onderlinge verhoudingen. Elk schilderij is daarmee niet alleen een eindpunt, maar ook een tussenstap in een voortdurend onderzoek naar wat een dialoog visueel kan zijn.

Over de serie Alphabet.
In Alphabet zoekt Bard beelden Los van elke vorm van taaltechnische context.
Het beginpunt van Alphabet is één letter per keer een beeld te geven. Een letter heeft los van zijn functie in de taal een vorm. Typografisch gezien zijn er legio mogelijkheden om een letter vorm te geven, maar daar is Sloven niet specifiek in geïnteresseerd. Een letter kan als beeld vele vormen hebben. Als je met zijn ogen meekijkt, zie je ineens overal letters. De insteek is echter breder. Kijken we bijvoorbeeld naar het schilderij H dan zien we een turquoise h- vorm wazig opdoemen uit een grijs fond. Hier wordt de klank van de letter verbeeld.
Het schilderij bestaat als beeld ook op zichzelf, een centrale en minimale compositie waarbij de turquoise vorm lijkt te zijn omgeven met een rode waas.
Bij het schilderij Z moet je langer kijken om de letter te ontwaren. Omdat het beeld een uitsnede is van een flatgebouw in de avond ben je vooral als toeschouwer aanwezig in het beeld; je staat op straat. Later zie je pas dat de appartementen waar het donker is een z vormen.
Hier dus duidelijk geen a van aapje, de z wordt in een vrije associatie gevonden in een beeld van een flatgebouw.
Het schilderij -C- is een trompe l’oeil waarbij de lettervorm uit het doek lijkt gesneden, inclusief de hangende hoeken in het doek.
Op deze manier worden er meerdere verschillende uitgangspunten gebruikt om letters in beelden te gieten.
Om de uniciteit van het schilderij te benadrukken schilderde Sloven elke letter maar één keer, waardoor er een serie van 26 letters in schilderijen is ontstaan. Daarmee zijn isogrammen te maken; woorden of zinnen waarbij elke letter maar één keer voorkomt. Op die manier is de serie Alphabet in een presentatievorm te duiden.
Het tonen van de werken in tentoonstellingsvorm geschied in isogrammen.
Waar er bij de meeste solo tentoonstellingen werken naast elkaar worden opgehangen in thema en beeld samenhangende condities, wordt er bij Alphabet een tentoonstelling ‘geschreven’ in een isogram met schilderijen. De schilderijen van het Alphabet zijn daarmee nooit van a tot z in een tentoonstelling te zien; ze verhouden zich steeds op andere wijze tot elkaar en hun samenstelling.
Het Alphabet herbergt dus een schat aan expositie mogelijkheden. Een kleine greep uit isogrammen met veel tekens die exposities in verschillende constellaties kunnen opleveren ; Filmproducent, vragenlijst, sandwichformule, campinghoudster en bosvruchtenjam.
Alphabet is uiteindelijk een soort staalkaart. Een samenvatting van de rijkdom aan beelden die voorkomen in zijn steeds maar uitdijende oeuvre,
met als enige echte constante; de werking en gedragingen en schakeringen van het licht.